Benim de geçen gün, uzun süredir düşünmeyi reddettiğim bir anılar dönemim geldi aklıma. Beni delice sevmiş bir erkek. Belki de ona karşı hiç bir his beslememiş olmama, hatta haberim olmamasına karşı beni ölümüne ve karşılıksız sevmiş biri. O zamanlar bunu önemsememiş ve küçük görmüştüm. Ama şimdi bakınca onu üzdüğümü düşünüyorum, çünkü o zamanlar sevmek nedir bilmiyordum. Şimdi sevmek insanı ne kadar incitebilir farkındayım, büyüdüm biraz da.

Keşke onu daha iyi dinleseydim, keşke duygularına değer verseydim diyorum ama yapabileceğim bir şey yok artık. Umarım bana kızgınlığı kalmamıştır çok. (derken sigarayla elimi yaktım ve büyük bir acı.. sanırım telafi olmayan bir acı yaşatmışım ona)

Neyse bunun üzerinden uzun zamanlar, sular aktı geçti.  Bunu dile getirmek bile gereksiz aslında ama onun anısına gelsin bu yazı.

Beni bu kadar çok sevdiği için ona saygı duyuyorum şimdilerde.

Her şey gönlünce olsun..

Ne zaman bir yorum gelse canım bloguma, hemen yazmaya koyuluyorum. Biliyorum ki hoş değil bu yaptığım ama o kadar karmaşanın arasında blog yazmaya vakit yazmak zormuş gibi geliyor. Ama bende de suç var, çünkü böyle uzun vadeli şeylerde hiç iyi değildim. Günlük tutmak mesela, yok! 2, 3 ay aralıksız yazarım sonra 1,2 ayda aksatarak yazarım sonra arayı açtıysam bırakıveririm. Rejim yapmakta da o kadar başarılıyım, 3. gün bana birşeyler olur ve ben kendimi çikolatalı puding yerken bulurum.

Kolay vazgeçenlerdenim. Ama hırsım, tutkum da yerinde. Çok kararsızım ama hızlı karar almayı severim. Ben çelişkinin insanıyım.

Ben anı yaşamaya inanıyorum. Bu kadar…

Bugün hareketli bir gündü diğer günlerle kıyaslamak gerektiğinde. Ama yine aynı hisler vardı içimde, garipsediğim ve normal olmayan.

Dünya hayatı hiç bir zaman benim tatmin olabildiğim bir yer olamayacak ne yazık ki biliyorum. Eksiklerim var, bir çok konuda. Ama en çok da paranın olmaması eksikliği..

Bu benim için çok önemli birşey olup çıktı, artık sahte bir yorgunluk seziyorum kendimde; Para için yaşamak ve savaşmak için ya da hayaller kurmak adına yorgunum. Şuan bunları düşünür gibi olduğumda bile yorgunluk hücum ediyor bedenime ve uyumak istiyorum. Hep uyumak, hayal kurmak değil, belki sedece rüya görmek beni tutabilir.

Para beni bendeki varlığıyla çok mutlu eden bir şey.. Şu durumda ise, hiç olmasaymış dedirten meret.

Zengin olmak düşüncesi beni şuan çok yoruyor. Ama babamın da bir holdingi oluverseymiş ne olurmuş. Ben yapayım desem, ne yorgunum ama. Çocuklarıma yarar artık, ne yaparsam :/

Yaşadığımı hissedemiyorum, hissettiğimi yaşatamıyorum..

(sanırım para bana yaşadığımı hissettirebilir..)

Yazdığım yazılardan birine bir yorum geldi geçen gün, o beni itti yazmaya. Hatırlattı ve dedirtti ki; “Ya harbi lan, benim bi blogum vardı gerçekten.” Maymun iştahlılığımın beni üzdüğünü de düşünürsek, mümkün olduğunca rejimde kalmaya dikkat ediyorum.

Burayı da en kötü günlük gibi kullanırım dedim, içimi rahatlatmak için.

Ben genellikle  birşeyler saklamayı sevmem, paylaşayım isterim herşeyi, kritiğini yapayım falan filan. Bu sıralar, sırrını açıklamayan çok insan görüyorum etrafta, hayır ben dayanamıyorum artık gidip yüzlerine söyleyeceğim. Salak değiliz biz de elbet, anladık tamam çıkıyorsunuz da. Bunu illa bizim şüphelenerek, uzunca bir süre sorgulamamız mı gerekecek? Lütfen ama lütfen, paylaşmanın ruhuna inanın.

Bi de bencillik var hep, sevgilin kıskanır paylaşamaz seni. Çok yapmak istediğin şeyleri bile sırf kıskançlık yüzünden tersler ya da hevesini kırar. Bildiği şeyleri paylaşmaz güvendiğin bir arkadaşın. Kendine saklar onları..

Yeni şeyler deneyimledim son bir ayda. İyi de oldum, hayat neymiş gördüm gerçekten, kendi ayaklarımın üzerinde durmaya yakınım. Ama sevgilim de olmasa, ki en büyük destekçim o, bi de baba param.. işte o zaman tam ben olacağım.

Ne birine aşık olunca tatminim, ne bana aşık biri olunca. Bu nasıl bir paradoks, ben nasıl bir psikopatım.

Bu arada hiç ikisi aynı anda olmadı, ya da bunlar da hiç olmadı bilmiyorum. Ama dengede durabilmem çok zor, bu da beni yeterince dengesiz ve psikopat yapmaya yeterli bir neden.

Ben tutkusuz yaşayamam. Hayatım da, aşkım da, seksim de tutkulu olmalı benim. Yoksa depresyona girerim, kaçarım ve unuturum geçmişi.

Biraz mazoşit, biraz sadist olacaksın ama dengesini kuramayacaksın. Bana benzeyeceksin öyleyse.. Yani kendine aşık edip tersleyeceksin, ya da kendi ellerinle teslim olacaksın aşka, acı çekmek için belki de gidip en imkansızını isteyeceksin. Sürekli soracaksın, neden aynı onda olamıyor diye.. Cevabı yok, zaman telkin edebilir seni ama ona da yüz vermeye niyetli değilsin başından beri. Yakınmak gibi güzel ve yapılmasından bile yakındığımız daha güzel bir şey var mı?

Aşk kimin işi öyleyse? Benim işim olmaz aşkla falan anladım ben cinsellikle yetineceğim, evliliğimi de ne aşk ne mantık, bildiğin sex üzerine yapacağım var mı? Bak sinirden neler söyletiyorlar bana, içimdeki benler…

Bugün de böyle geçti.. aşksız.

Hemen örneklemem gerekirse, mesela dün böyle 2 kelime dumur etti beni. Özellikle yazarken farkediyorsunuz, konuşurken normal gibi olan sözcük yazdığınızda o değilmiş gibi, bir farklı, bir garip ve beyin kabul etmek istemiyor bu yazdığınız sözcüğün ağzınızdan çıkanla aynı olduğunu. Dün ilk önce “kontör” sözcüğü bana inanılmaz farklı bir kelime gibi geldi, hatta bir kaç kişiye sordum mesaj atarken “ya emin misiniz gerçekten? kontür-kuntör ne biliim başka birşey olamaz mı acaba?” diye ısrarcı yapımla, daha ne kadar rezil olabilirim görmek istedim.

Yine dün geç saatlerde, “çünkü” sözcüğünü yazının bir yerinde kullanmam gerekti, ama o kadar sırıtordu ki o an, size anlatamam tam hislerimi. Yani neredeyse Türkçe’de böyle bir kelime yok ben götümden uydurdum bunu diye kendime girişecektim. Uzun süre baktım, baktım düşündüm. Çünki mi acaba dedim, sonra yok ya olamaz dedim. Beyim loblarım iyi zarar görmüştür sanırım. Gerçi böyesine müstehak da, neyse..

Bir de rakamlar var araya sıkıştırayım hemen, şu sıra olmuyor bayadır ama eskiden çok sık yaşardım. sanki 27, 51den daha büyük gibi gelirdi. 112, 135ten daha güçlü bir sayıymış gibi geliyordu. Paralarda da bunu yaşıyordum, ve aslına bakarsanız şuan kendimi garip hissetmeye başladım ama neyse.

Durum bu sevgili okurlar, dün beni yamultan 2 sözcük şuan kendilerine alıştırdılar beni yavaştan…

Umarım yalnız değilimdir.

Ayrıntılı bilgi ve acı çekmemek için; buradan

Uzun zamandır, liberal ne demek diye düşünüp duruyor ama bir türlü araştırmıyordum. Tembelliğimden olsa gerek, Google’a yazmak baya bir zorlamış beni anlaşılan… Ama bugün öğrendim ne olduğunu, hatta biraz şaşırttı beni.

Ben “liberal” demenin ne demek olduğunu bilmez iken, onu aşırı solcu takımın kullandığını düşünürdüm ve bundan biraz negatif elektirik aldığımı itiraf ediyorum. Daha önce de dediğim gibi, aşırı uçtaki bir takım idealistik düşüncelerin esiri olmuş kişilerden pek haz etmediğimi söylemiştim. İşte bu nokta da anladım ki, liberallik de böyle bir şey.

Orucunu tutan, inançlı bir arkadaşımın kendisini çok liberal olarak ifade etmesi asıl beni araştırmaya itti. Çünkü beynim bunu kaldıramazdı “hem liberal hem muhafazakar?” pek mümkün gelmedi açıkçası bana. Dedim ben herhalde bu insanı yanlış tanımışım ki, ne pis biriymiş bu böyle ne olduğu belli değil dedim.

Aslında “liberal”, ansiklopedi anlamıyla “kişi özgürlükleri, düşünce özgürlüğü ve siyasi özgürlükler yanlısı kişi; başkalarına karşı hoşgörülü olan kimse, hoşgörüye dayanan tutum.” demek. Ayrıca ilginç olan bir şey var ki, Liberallik inanılmaz bir anlam kargaşı yaşamışrı. Bu kavramının Amerika’da solla özleşmesinin temel nedeni, sosyal demokrat bir partinin yaptığı bir takım hareketlere bu ismi takmasıdır. Ve muhafazakarlar bu liberallerden hiç hoşlanmazlar ve onlara liberal diyerek kötüleyici ve aşağılayıcı ithaflarda bulunurlar. Gelelim Türkiye’ye, biz de ise ilginç olan şu Liberaller sağcı kesim olarak değerlendiriliyormuş. Yani genellikle, sağ partiler ekonomik liberal politikalar uyguladıkları için, ülkemizdeki liberal aydınlar da sağdaki partilere destek veriyorlar. Solcular da bunlara liboş diyorlar ki; liberallik illa ki gay ya da muhafazakar sanılmanın nedeni diyebiliriz.

Sanırım bunun en iyi dengesi Avrupa da var, orada sağ sol karmaşasından çok, merkezde yer alma dengesidir Liberallik. Daha çok, ülkeyi muhafazarların halka karşı baskıcı ya da tutucu yaptırımlarından korumaya yönelik, sağ ve sol partilerle koalisyona giren ve ekonomik ve siyasi liberalizmin yaşandığı yer Avrupa’dır.

Özet bilgi: Liberallik;

Rakı içen AKP’li, Namaz kılan CHP’li, samimiyetin yapmacık görünmesi, özgürlük kavramına kendisi hapsetmiş kişi, gay, muhafazakar, ya da solcu.. Hiç aydınlatıcı değil mi? Nasıl bir kelimesin sen liberal, zamanında hep iyi adamlar için kullanılan sen, şimdi anaya küfretmekten beter bir kavram bile oluyorsun.

Oysa ki ben Liberalim.. o kadar öğrendiğim olumsuz bilgiye rağmen, anlamın çok güzel lan “Liberal”.

Liberalim, öyleyse muhafazakar gayim. Var mı?

Peki siz ne kadar muhafazakar gaysiniz ölçtünüz mü? O zaman kendinizi sınayın; KENDİNİZİ SINAYIN

Sonuçları yorumunuzda paylaşırsanız sevinirim.

• sex testi çöz
• sevilsen.org@sevilsen.org
• analsekx
• kizlarla taniŞma yerlerİ
• edebiyat test çöz
• facede tanışıyomuyuz sorusuna cevap
• annemle ters ilişki sex
• annele ters ilişkide sex
• ben komik, marjinal, seksi biriyim. tanı
• facebook tanışma
• face kız tanışma taktikleri

gibi sözcük öbekleriyle arayıp bulan çok değerli arkadaşlar. Ve bu sonuçları görünce, üst sırada çıktığıma inanamıyorum hala. Hangi arama motoru acaba bu? Neyse ki çocuklar bir şeyler öğreniyorlar, aradıkları şeylerle ilgili çok etkili öğretici bilgiler içeren yazılarım var. Ensest aile yapısına kaymış çocuklar olduğunu görmek çok acı bir durum. Bunları ara ara düşündüğüm oluyor, acaba nasıl bir aile yapısındalar ve annesine gerçekten bu tür sapkın düşünceler besliyor mu? Nefret mi ediyor, yoksa seksi mi buluyor? Yoksa asıl neden anneleri mi yönlendiriyor bu çocukları? Umarım düzelirler, yoksa bu ilerisi için bir tür cinsel rahatsızlık ya da sorunların nedeni olabilir.

Şimdi ben bu yukarıdaki eleştirdiğim kelimeleri içeren yeni bir yazı girdim ya, bu sözlerle aranıp bulunmam artık daha kolay olacak ne harika değil mi?

Kısa yazacağıma kendime sözüm var, oysa anlatacak çok şey oluyor, uzamasın diyee sığ bırakıyor hissini yaşıyorum her zaman. Üzgünüm aslında o da benim yazarken, ne yazacağımın şekillenmesi yüzünden kaynaklanıyor. Sanırım ön taslak gibi bir şey oluşturmalıyım. Böylelikle biraz daha ele gelir, dişe dokunur şeyler yazabilirim diye umuyorum.

En değerli sevgilerimle…

Dille aranız çok iyi. Ama yazmak sanki bütün o yetenekler arasında en amiyane olanmış gibi gelir insanlara. İyi edebiyatla kötü edebiyat arasındaki fark ise yazanın derdinden kaynaklanır. Sizin dünyadan öğrendiğiniz bir şey var, onu içinizde evirip çeviriyor ve bir şekilde ifade etmek istiyorsunuz. İyi edebiyat işte bu dertten doğar, dile hakimiyet ise bu derdin size hakim olmasına izin verdikçe gelişir. Klavyenin başına geçin ve aklınızdan geçenleri ekrana dökün. Sakın ola sözünüzü sakınmayın. Dünyanın söyleyeceğiniz her şeye ihtiyacı var.

Tam da sanki benim için söylenmiş değil mi, halbuki ben aksini düşünüyorum. Yazmak bana göre değil ne yazık ki.

Peki neden yazıyorum?

Sanırım Dünya benim söyleceklerime ihtiyaç duyuyor.

Bunlar bazen öyle büyüyorlar ki içimizde, ya isyan ediyoruz kendimize bu kadar hayalci olduğumuz için ya da üzüyoruz kendimizi göz yaşları ile vesaire…

Benim hayllerim çok fazla, aslında bir kısmı benim elimde bir kısmı değil. Genellikle bunlar, kilo vermek, zengin olmak onum bunum olsun istemek, aşık olmak falandır. Yalnız bunların hepsinin bir anda olması bize imkansız gelir, elbette şu var ki dilediklerimizin hep birer mucize olmasını isteriz. Biz kaynaklı değil de, dış kaynaklı. Piyango bileti almadan bile ikramiye kazanmak isteriz, mesela ben istiyorum inkar etmiyorum.

Asıl konu ise;

Aşk ve para yıllardan beri bir seçim olmak zorunda kalmıştır ama ilgisi yok. Bu soruyu ikisine de sahip olmayanlara sorarlar, ya da onlar kendileri cevap bulmaya çalışır. Sadece olmuyorsa olmuyordur, ikisinden birinden neden şimdiden vazgeçesiniz ki.

Ama en çok para mutlu eder mesela beni, aşık olmak için kapıdır bile. Ama aşk sizi zengin yapmaz. Siz yine de cevap arıyorsanız, bunu bir düşünün derim ben.

Herkesin masumca hayallerinin gerçek olması dileğiyle… ( Dünyayı ele geçirmek isteyenler olabilir, ondan yani)

Mutlulukla, aşkla ve parayla..